Παρ’ όλο που έχω πλήρη επίγνωση των σημαντικών πραγμάτων που έχει πετύχει η Σχολή ως τώρα, πράγματα που με κάνουν να νιώθω σίγουρος και υπερήφανος, τα επόμενα βήματα και η συνολική πορεία της με απασχολούν πάντα, με τη μορφή ενός πολυσύνθετου, ιδιαίτερα δημιουργικού και γοητευτικού παζλ. Γιατί δεν αρκεί να παραμείνει η Σχολή στην κορυφή, σημείο αναφοράς για το ελληνικό Design, ακόμη κι αν αυτό συμβαίνει σε συνθήκες αυξημένου ανταγωνισμού. Όπως δεν αρκεί η εκπαιδευτική πρωτοπορία, η συνεχής εγρήγορση για τις τεχνολογικές εξελίξεις, η δημιουργική ώσμωση ανάμεσα στις καινοτομίες των νέων καθηγητών/τριών και τη “σοφία” των παλαιότερων, η κοινωνική πολιτική (projects για ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες, υποστήριξη νέων με υποτροφίες κ.ά.) ή το ευρύτερο επιμορφωτικό και πολιτιστικό μας έργο. Αυτά και άλλα σημαντικά είναι κατακτημένα εδώ και χρόνια, και αποτελούν ήδη κομμάτι της ταυτότητας της Βακαλό.
Άλλες είναι οι σκέψεις που με απασχολούν, και έχουν να κάνουν με κυριολεκτικές τομές, με νέους στρατηγικούς στόχους, με τολμηρές κινήσεις πάνω στην εκπαίδευση, στον πολιτισμό και στην επιχειρηματικότητα, κινήσεις που θα ενώνουν αρμονικά αυτές τις τρεις πλευρές σε μια καινούργια ιδέα για το τι οφείλει να είναι η ανώτατη εκπαίδευση στο Design όταν θέλει να πατάει με το ένα πόδι στο μέλλον.
Διαπανεπιστημιακές συνεργασίες, σύμπραξη με ερευνητικά κέντρα και διεθνείς οργανισμούς, διεπιστημονική προσέγγιση της καλλιτεχνικής δημιουργίας, ουσιαστική σύνδεση της εκπαίδευσης με την κοινωνία και την καθημερινή ζωή (και όχι απλώς με “την αγορά”, όπως τόσο στερεότυπα επαναλαμβάνουν όλοι πλέον), τέτοιες κινήσεις είναι απαραίτητες για την επανατοποθέτηση του Design ως κρίσιμης κοινωνικής και πολιτιστικής λειτουργίας στις νέες συνθήκες. Επίσης, αγγλόφωνα προγράμματα σπουδών στις εφαρμοσμένες τέχνες, αφενός θα έδιναν τη δυνατότητα της διαπολιτιστικής αλληλεπίδρασης στον εκπαιδευτικό τομέα αλλά και στο ίδιο το Design, αφετέρου θα αποτελούσαν μια δυναμική κίνηση που θα συνέβαλε στην προβολή ξεχωριστών στοιχείων της χώρας μας, όπως είναι η τέχνη, ο πολιτισμός, το φυσικό περιβάλλον, κ.ο.κ. Είναι και άλλες πολλές σκέψεις που αφορούν το ρόλο τον οποίο οφείλει να έχει η Βακαλό τα χρόνια που θα έρθουν, τόσο εντός όσο και εκτός Ελλάδας, και σίγουρα κάποια στιγμή θα έχω την ευκαιρία να τις αναπτύξω.
Εδώ, κλείνοντας, θα ήθελα να σταθώ σε κάτι εξίσου σημαντικό, που έχει σχέση με την ποιότητα της ζωής όλων εμάς, καθηγητών/τριών, διοικητικού προσωπικού και Διεύθυνσης, που περνάμε στη Σχολή ένα μεγάλο, αν όχι το μεγαλύτερο, μέρος του καθημερινού μας χρόνου. Είναι δεδομένο ότι όλοι και όλες εργαζόμαστε με σοβαρότητα και αίσθημα ευθύνης, ότι παρέχουμε υψηλού επιπέδου μόρφωση και διαφυλάσσουμε το ασφαλές, φιλικό περιβάλλον που είναι απαραίτητο για την ουσιαστική μάθηση. Την ώρα όμως που “η αγορά” πιέζει όλα να αποτιμώνται με αριθμούς –”αποδοτικότητα”, “παραγωγικότητα”, “κέρδος”, κ.ο.κ. – εμείς οφείλουμε να επαναβεβαιώνουμε συνεχώς το δικό μας κριτήριο επιτυχίας: τη μεγιστοποίηση της απόλαυσης, της χαράς και της ουσιαστικής δημιουργίας.
Τίποτε από όλα αυτά δεν είναι εύκολο. Είναι όμως συστατικά κομμάτια ενός οράματος αντάξιου της ιστορίας της Σχολής Βακαλό. Ως τέτοια τα μοιράζομαι μαζί σας. Είναι ένα στοίχημα για την επόμενη μέρα.
Κωνσταντίνος Γουναρίδης
Διευθύνων Σύμβουλος
Αντιπρόεδρος Δ.Σ.